Zaterdag 30 oktober 2010 SVS Stevenbeek - Leunen (0-3)

Druilerig weer, een nat en zwaar veld. Dat waren de ingrediënten voor de wedstrijd van deze week. Stevensbeek.... vergeef me, maar dat is niet mijn favoriete tegenstander. Een tegenstander waar ik liever niet tegen voetbal, want er is bijna altijd gezeur.

De eerste opmerking in de aantekeningen die langs de kant gemaakt zijn is de volgende:
Leider Theo Loenen is vorige week 50 jaar geworden en dat is meteen al aan zijn eerste dwaling te zien. Hij zet nl zomaar Twan Martens en Pascal Willemsen op de bank....
Maar ja, daar op de bank zaten ze goed, want ze werden geflankeerd en goed warm gehouden door good old Jan van Dijck en Hans Lucassen. Na 3 minuten voetbal arriveerde penningmeester Roy Jongkind en aan hem kon worden verteld dat hij nog niks gemist had.

Nu de wedstrijd;
De eerste 3-4 minuten waren we wat aan het zoeken en moesten we even goed uitzoeken wie welke tegenstander oppakte. Toen we dat eenmaal in de gaten hadden, was de eerste helft eigelijk constant eenrichtingsverkeer en wel op het doel van Stevenbeek. Stevensbeek kwam er eigenlijk totaal niet aan te pas. Hun gevaarlijkste man liep centraal op het middenveld en die werd door Sjaak Weijs van het begin af aan, aan de ketting gelegd. Daarnaast werd er positief gecoacht en was iedereen bereidheid om voor elkaar te werken. Kortom alle ingrediënten voor een positief resultaat waren aanwezig.

In de 4e minuut draait Bart Baken goed weg en schiet net over.
In de 6e minuut kopt Karel Arts net mis na een voorzet van Geert Achten.
In de 10e minuut kopt Andre Swinkels net naast na een voorzet van Bart Baken.
In de 16e minuut haalt Willy Weijs uit. De zware bal glipt door de vingers van de keeper van Stevensbeek, maar die weet zijn foutje net voor de doellijn te herstellen.
In de 26e minuut krijgt Willy Weijs het weer op zijn heupen en slalomde met gevaar voor eigen leven door de SVS defensie. De uithaal van Willy die volgde, werd door de doelman gestopt.
In de 28e minuut kregen we een vrije trap net buiten de 16. Het schot op de goal werd door de keeper gestopt, maar hij liet de bal los. Karel Arts was er als de kippen bij en legde de bal in het netje. Iedereen dacht dat het 0-1 was, behalve de grensrechter van SVS. Ofschoon het echt geen buitenspel was, liet de goed leidende scheidsrechter zich overhalen en keurde het doelpunt af.
5 minuten later kregen we eindelijk loon naar werken. Willy Weijs ramde de bal na een mooie aanval over veel schijven in de touwen. 0-1.
Met deze stand gingen we rusten.
In de rust werden Marcel Vogelsangs en Frank Marcellis gewisseld voor Pascal Willemsen en Twan Martens.
In de tweede helft zette SVS er fysiek een tandje bij. Dat resulteerde in de nodige beuken die onze jongens te incasseren kregen. Met name Bart Baken moest dat in de 38e minuut twee keer bezuren.
In de 42e minuut schakelde Karel Arts een paar versnellingen hoger en leek alleen op de keeper af te gaan. Daarbij werd hij op het laatste moment vastgepakt en tegen de grond getrokken. De speler van Stevenbeek werd terecht voor 5 minuten naar de kant gestuurd. De vrije trap werd snel genomen en Sjaak Weijs probeerde met een hoog geplaatst schot te scoren. De SVS keeper kon dit schot nog net met de vingertoppen pareren en de bal over tikken.
In elke wedstrijd krijgt Andre Swinkels het wel een keer op zijn heupen. Zo ook deze wedstrijd. In de 50e minuut ging hij op avontuur op rechts. Met het nodige gefrot kwam Andre uiteindelijk bij de achterlijn en legde de bal goed terug op Willy Weijs, die beheerst binnen tikte. 0-2.
In de 55e minuut was het weer raak. Karel Arts, leek de bal voor te willen zetten, maar de bal was zo scherp dat hij in een keer het doel in vloog. 0-3
Deed SVS dan helemaal niets terug???
Nee eigenlijk niet, want met uitzondering van een paar afstandschoten, die Roy op ruime afstand zag aankomen en makkelijk kon pakken en een strakke voorzet waarop Roy zich een keer moest strekken, hebben ze totaal niets laten zien.
Maar ze lieten zich wel horen. Er lopen bij SVS een paar spelers rond die de hele wedstrijd liepen te zeiken, te zuigen en te provoceren. Gelukkig trapten wij daar niet in en beperkten wij ons tot voetballen. Ook een goed leidende scheidsrechter kon daar helaas niets aan veranderen.
Maar goed. De winst is weer binnen.